Basit bir aşk

Gene vurdum kendimi cümlelere kelimelere. Gecenin köründe. Yazmamın ne kadar faydası olacak bilmiyorum, bir nebze rahatlatır belki. Hep aynı acı insanın soluna yerleşen, kimin gittiği ya da kim olduğu fark etmiyor, acı aynı acı. Kalbin sıkışıyor, telefona bakıyorsun, eline alıyorsun bir şeyler yazıyorsun göndere basamıyorsun. Gönderirsen cevap alamayacağını biliyorsun çünkü ; anılar geliyor aklına sol gözünden düşüyor ilk damla. Sonra rahatlıyorsun. Sonra gene sıkışıyor artık sığmıyor içindekiler içine. Yeni insanları arıyorsun muhabbet iyi gelir düşüncesine. Ama o muhabbette onu bulamıyorsun. 

Evet basit bir aşk öyküsü daha doğrusu zamanımızda basit bana göre. Bu devirde bu kadar basit. İnsanlar gibi. Bu devirde insanlar bir o kadar da korkak. Ayrılalım demeyi yüzüne söyleyemeyecek kadar. Bir mesaj . Hepsi bu seni aylarca üzüntüye boğacak. Basit bir aşk öyküsü anılarda kalacak sadece, aklına geldikçe gülümseyeceksin o kadar. Bu şekilde giderse devamlı gülümseyeceğim diye korktuğum kadar......

İyi geceler.